تاریخچه پوشاک در ایران

نوشته شده در نوشته شده در مقالات

با سلام و د رود خدمت هموطنان و مصرف کنندگان عزیز
تاریخچه ی لباس و پوشاک در ایران: ایرانیان از 10 هزار سال پیش دارای تمدن بوده اند. از این رو ریشه ی بسیاری از دستاوردهای بشر را در این تمدن می توان یافت. برای مثال نخستین ابزار ریسندگی و بافندگی در غار کمربند در نزدیکی بهشهر یافت شده است که به 7 هزار سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد. به علاوه در قدیمی ترین بخشهای باستانی شهر شوش که در خوزستان قرار دارد سوزن های سوراخ دار پیدا شده است.
از این رو این یافته ها صنعت پوشاک و پارچه ایران را پیشتاز و سر آمد جهانیان کرده است.
جالب است بدانید اسکندر مقدونی با آنکه به ایران حمله کرد و آنرا اشغال کرد لباس ایرانی می پوشید.
ایرانیان نخستین کسانی بودند که کت آستین دار و شلوار می پوشیدند در حالی که مردمان تمدن های دیگر (بابلی ها-آشوری ها- یونانی ها و رومیان) شلوار نمی پوشیدند.
بافتن پارچه از ایران آغاز شد تا در دوره ی صفوی از مهمترین فراورده های صادراتی ایران شد.
ایرانیان نخستین کسانی بودند که لباس ورزشی می پوشیدند که رفته رفته به تی شرت امروزی تبدیل شد.همچنین ایرانیان از قدیم کلاه های گوناگون بر سر می گذاشتند که نشان دهنده ی موقعیت اجتماعی آنان بود. کلاه پاپ ها و پادشاهان بر گرفته از کلاه ایرانی است.
پوشیدن چکمه از زمان هخامنشیان مرسوم شد.
نقش زدن بر پارچه از دوره ی صفوی به شکوفایی رسید.
تمامی این تاریخچه مختصر و کوتاه ولی بسیار مفید نمایانگر این مطلب است که ایرانیان از قدیمیترین مردمانی بودند که به پوشاندن بدن اهمیت داده و با نو آوری به همراه هنر دومین نیاز هر انسانی را که پوشاک و لباس هست را اختراع کردند.
با کمی مطالعه در تاریخ بشریت به این نتیجه می رسیم که مردمانی از سر زمینی پاک و صاحب هنر پیشگام در صنعت پوشاک شدند و به تولید مهمترین نیاز انسان (پوشاک) پرداختند ودر ایجاد تمدن و فرهنگ و حفظ بدن از سرما و گرما و محفوظ نگه داشتن بدن و عورتشان از نگاه دیگران پرداختند و آن سرزمین پاک جایی نیست جز ایران عزیزمان.
بسی جای افسوس هست که با وجود چنین تمدنی بدین جا رسیدیم که کشوری که صاحب مهمترین تولید کننده ی بزرگترین نیاز بشر یعنی پوشاک بوده است به جایی برسد که به یکی از مصرف کنندگان پوشاک خارجی تبدیل شود و این صنعت که خلاقیت و هنر ایرانی بوده با سرعت زیاد سقوط کند.
ایجاد فرهنگ استفاده از تولیدات داخل کشور و حمایت از آن به جای اجناس و تولیدات بی کیفیت و نا مرغوب خارجی بر عهده ی تک تک ما ایرانیان و به خصوص دولت و دست اندرکاران می باشد. ولی متاسفانه در این سالها با کوتاهی و بی توجهی در این مورد باعث سقوط این صنعت که یکی از صنایعی هست که سطح وسیعی از نیروی انسانی و جوان را صاحب شغل و درآمد می کند باعث سقوط و ورشکستگی این صنعت مهم شده است. چرا؟ چرا؟ چرا؟
ما خوب شعار میدهیم ولی عملمان چیز دیگری هست. حمایت از تولیدات داخلی با حرف عملی نمی شود. با حمایت از تولیدات و جلوگیری از ورود اجناس بی کیفیت و بیماری زای خارجی ولی ارزان قیمت به داخل کشور و کوتاه کردن دست سودجویانی که بخاطر منافع شخصی منافع ملی و میهنی را زیر پا می گذارند میسر می شود.
یکی از بهترین راههای بالا بردن تولید و کیفیت اجناس داخلی ورود اجناس با کیفیت بالا وعالی به داخل می باشد.این کار باعث بالا بردن سطح کیفی تولیدات داخل توسط کارآفرینان جهت به دست آوردن بازار فروش می شود.
بیایید با خرید اجناس و محصولات ایرانی و حمایت از آن در سربلندی ایران عزیزمان قدم بزرگی برداریم و به استقلال و خود کفایی واقعی برسیم و فقط شعار ندهیم بلکه عمل کن.
خواهشمندم در تنهایی خودتان لحظه ای به این مسایل تامل بفرمایید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


5 + پنج =